Ἀνατρέχοντας εἰς παλαιοτέραν ἀνάρτησιν, (26.08.2010), κι' ἐφ' ὅσον κι' ἆλλοι βρίσκοντ' ὑπό τιναν ἐξάρτησιν. ΤΩΡΙΝΟ, ἔ; Οὔτε 10΄ δὲν εἶναι ποὺ τὸ ὁλοκλήρωσα.

25 Ἰανουαρίου 2013, καὶ ὥρα 9:30.

~~
FallenAngel έγραψε: πολύχρονος Κλινοσοφιστή και πάντα με ρομαντική έμπνευση και λυρικό οίστρο...Themistocle έγραψε: ΚΛΙΝΟ live à l' Olympia ! http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=0do-UYWZKoY A Paris απολαύστε ! (για τους ανυπόμονους... στο 0.54) :smt001
Κλινὸ σαντέρ, ἀλὰ μανιὲρ ντὲ Μοντάν,
(καταπιεῖτε, πρὶν πνιγεῖτε, τὸ φοντάν).
Οὔφ! Πόσο μ' ἀρέσει, σὰν πληγές, νὰ σκαλίζω
ἀναμνήσεις, ὅταν τὶς ξαναβρίσκω κάπου!
Μπορεῖ στὸ Παρίσι, μπορεῖ στοῦ Φιλοπάππου·
ἀρκεῖ τὰ χρόνια ποὺ μὲ πνίγουν νὰ ζαλίζω
καὶ νὰ μπερδεύουν, ἐκεῖνα, τὴν σειρὰ χαρᾶς,
μετὰ λύπης κι' ἄς λέμε τάχα προηγοῦνται
τῆς ζωῆς τὰ φαρμάκια· γι' αὐτὸ χορηγοῦνται
λάμψης χάπια, πὲς κι' ἐσὺ... κατὰ τῆς ἰλαρᾶς.



Πᾶντα μὲ μαγεύει - ποιός ἆλλος; - ὁ Ὕβ Μοντάν·
τί Ζὰκ Μπρέλ, Ἀζναβούρ,... ἐ μπωκοὺ ντ' ὤτρ ἆλλο τόσο!...
Μὰ τὴν πίστη μου, θἄθελα νὰ τοὺς σκοτώσω,
νἄκλεβα τὶς χάρες τους, γιὰ τὸ Καφὲ Σαντὰν
ποὺ θἄνοιγα στὴν Ἀθήνα, μόνο γιὰ Γάλλους,
μ' ἕνα, ποὺρ λὲ Γκρὲκ, τάλε κουάλε, στὸ Παρίσι·
καὶ στὰ δυὸ, δὲν θ' ἄφην' ἆλλον νὰ τραγουδήσει,
- μόνον τὸν Κλινό ! Τί τοὺς θέλετε τοὺς ἄλλους;
Ἰάνης Λὸ Σκόκκο.

Περὶ παρενοχλήσεων καὶ ἐκβιασμῶν.
* * *
Ἔγινε πολὺ τῆς μόδας τὸ ξεμπρόστιασμα τῶν καθηγητῶν καὶ ἄλλων, ποὺ ἐκμεταλλεύονται τὶς περιστάσεις γιὰ νὰ βγάλουν λεφτὰ πολλὰ καὶ νὰ ἐξασφαλίσουν σεξουαλικὰ θύματα, τάχα μου κατακτήσεις. Κάλλιο ἀργὰ παρὰ ποτέ. Ἀλλὰ νὰ πέσει μαχαῖρι. Μὴ ξεθωριάσει ὁ ἀγώνας. Ποὺ δὲν τὸ πολυβλέπω, γι' αὐτὸ καὶ λέω "ἔγινε πολὺ τῆς μόδας". Καὶ τὰ τέρατα, ἐργοδότες, καθηγητές, ἐκδότες, σκηνοθέτες... θὰ βροῦν τρόπους νὰ δράσουν. Καὶ τὰ θύματα θὰ σιωπήσουν πάλι. Σὲ ἀμέτρητες περιπτώσεις, τὰ...θύματα πᾶνε γυρεύοντας καὶ πολλὲς φορὲς ἀποτυγχάνουν. Κάπου εἶχα διαβάσει: "καριέρα χωρὶς πορνεία δὲν στήνεται". Ἀλλὰ ἄς ἀφήσουμε καὶ λίγο φῶς ἀθωότητας στὸ περιβᾶλλον. Κι' ὅταν ἔχεις πολλὰ λεφτὰ δικά σου ἤ γονεῖς διάσημους, δὲν θὰ πᾶς χαμένος, ἀκόμα κι' ἄν εἶσαι μέτριο πράμα, θὰ μπορεῖς νὰ καυχιέσαι πὼς μόνο μὲ τὴν ἀξία σου κτλ.
*
Ἄς ἀπαριθμήσω πόσες φορὲς ὑπῆρξα στόχος σεξουαλικός:
1) μία σὲ ἐφημερίδα, - μὲ διώξανε,
2) μία σὲ ἀεροπορικὴ ἑταιρία, - βρῆκαν ἀφορμὴ νὰ μὲ διώξουν ὅταν μαθεύτηκε πὼς πήγαινα στὴν Δραματικὴ Σχολή, "Δὲν θέλουμε ἐμεῖς ἐδῶ θεατρίνους" (Ἕλληνας τὸ δήλωσε, ὄχι ξένος),
3) δύο ἀπὸ ἐκδόσεις,
τὴν πρώτη φορὰ κλείδωσε καὶ τὴν πόρτα γιὰ νὰ μὴν φύγω,
ἐνῶ τὴν δεύτερη (ἆλλος, ὑπεύθυνος μεταφραστικοῦ μεγίστου ἐκδοτικοῦ οἴκου) δὲν μοῦ ξανάδωσε δουλειά, μολονότι ἡ μετάφρασή μου θεωρεῖται πᾶντα ἄριστη,
4) στὴν Δραματικὴ Σχολή, δύο φορὲς ἐκδίκηση, ἀπὸ παληογύναικο τοῦ Ὑπουργείου,
5) στὸ θέατρο, ἀπὸ δύο σκηνοθέτες, μοὔκλεισαν πόρτες,
ὁ ἕνας εἶπε: - Καλός, ἀλλὰ δὲν μοὔδειξες τὸν π. σου καὶ τὸν κ. σου, δὲν θὰ σὲ πάρω ποτέ.,
6) στὴν τηλεόραση, ἀπὸ ἕναν πασίγνωστο σκηνοθέτη, μοῦ τὸ ἔθεσε ὅρο: ἤ κάνουμε ἤ τίποτα...
7) παραλείπω ἀμέτρητα περιστασιακά, τῆς πεταχτῆς, ποὺ ἀπέτυχαν πρὶν κἄν ἐκφραστοῦν.
ΔΕΝ ἤθελα. δὲν ἔκανα τίποτα. Βέβαια, ἔχεσα πατόκορφα.
Ἐὰν ἔκανα, δὲν θὰ ἔβγαινα ὕστερα νὰ διαμαρτυρηθῶ. Γιατί κι' αὐτὸ συμβαίνει καὶ τὸ κατακρίνω, πέρα γιὰ πέρα.
Τὸ σέξ μου εἶναι ἐντελῶς δικό μου ζήτημα καὶ τὸ μοιράστηκα (χιλιάδες φορές, ὑπὲρ λίαν ἐπιτυχῶς, δόξα τῷ θεῷ!...) ὅταν ἔνιωθα ὅτι ἔπρεπε καὶ ΠΟΤὲ γιὰ λόγους συμφέροντος. Ἐπ' αὐτοῦ εἶμαι ἐνδόξως Παρθένος, μὲ κεφαλαῖο Π. .

Φρέσκο, ζεστό - σᾶς λέω - τῆς ὥρας,

στὰ ὅρια τῆς ζήλειας-ψώρας.

11 Ἰανουαρίου 2013, καὶ ὥρα 9:30.

περιπαίζω μὲ τὸν θάνατο,
μπὰς καὶ μ' ἀφήσει ἀθάνατο.

Δυστυχῶς, μαζὺ μὲ τοὺς εὐτυχισμένους
νὰ κατατάξουμε καὶ τοὺς πεθαμένους·
κι' ἀπολύτως ἔτσι πρέπει νὰ κάνουμε:
ἆντε, πότε θἄρθ' ἡ ὥρα νὰ πεθάνουμε!

Μὴν ξέροντας γρύ, τί θέλουμε καὶ ζοῦμε,
μ' ἕνα "Δι' εὐχῶν τῶν Ἁγίων..." νὰ διαβοῦμε
στὸν Ἀκόλαστο Παράδεισο τῶν Ὕπνων,
ἀφοῦ μᾶς στεροῦν καὶ τὸν Φανερὸν Δεῖπνον.

Εὐτυχῶς, μαζὺ μὲ τοὺς δυστυχισμένους
δὲν κατατάσσουμε κι' ἀποτρελλαμένους·
τοῦτοι μακάριοι τῶν μακαρίων εἰσὶ...
- πλήρης ἀλήθεια εἶν' αὐτὸ κι' οὐχὶ μισή!

Μὴ ξέροντας γρύ, ποῦ πᾶνε καὶ τί θέλουν
τὸ "Δόξα ἐν Ὑψίστοις" πᾶντ' ἀπαγγέλουν
στῆς Ἄγνοιας τὴν Σοφίαν, θεάν τινα τρανήν·
ἥνπερ οὐδέποτε θὰ βροῦμεν ὀρφανήν.
Ἰάνης Λὸ Σκόκκο.

Τὸ καινούργιο μου μπάμ!...

(ποὺ περιμένατε στὴ Νότρ-Ντάμ).

14 Ἰανουαρίου 2013, καὶ ὥρα 16:30.

ὅταν τὸ πεπρωμένον
ὁμοιάζει διαρθρωμένον.



Τρομερές, νὰ τὶς ποῦμε, κι' ἀνατριχιαστικὲς συμπτώσεις,
- νὰ μποῦν μιὰ κι' ἔξω στοὺς θρύλους, στοῦ λαοῦ τὶς παραδόσεις;
Ἔμ, δὲν εἶναι καὶ τόσο σύνηθες νὰ γεννιέται ποιητὴς
τὴν... μέρα ποὺ μνημονεύετ' ἆλλος γλωσσοκαλλιεργητής.

Μὴν πᾶτε μακρυὰ, τὸ παράδειγμα μπροστά σας, ὁρῖστε:
στὶς εἴκοσι ἕξ Αὐγούστου, ναί - πῶς θὰ τοὺς δοξολογήσ'τε;
Μνημόσυνον τοῦ Γεωργίου Σουρῆ, ποιητοῦ-σατιριστῆ·
γενέθλια συγχρόνου τέρατος, κοινῶς Κλινοσοφιστῆ·

μὲ τί τροπάρια; Τίς ἐξ αὐτῶν ἀξίζει τὸν ἁγιασμόν;
Σὲ ποιόν ὀφείλει τις προσφέρειν τὸν ὕστερον ἀσπασμόν;
Κι' ἐνδεχομένως, πότερος δέον διαολοσταλθῆναι;
Καὶ εἰς τίναν τότε τῆς Πολιτείας ἐμπίπτουν εὐθῦναι;

Τοιουτότροποι προβληματισμοί, δύσκολοι μοῦ φαίνονται!
Ἀλλ' ἔτσι τὰ τῆς Τέχνης σκοῦρα ζόρια διαλευκαίνονται.
Καὶ ποῦ νὰ δεῖτε τί συνέβη μὲ δυὸ γατούληδές μου,
- γεγονὸς δεθέν, πρὸς τὰ λεχθέντα, διὰ στενοῦ συνδέσμου:

ὁ Ράσκος ἀπεβίωσεν πέρ'σι, στὶς ἑπτὰ τοῦ Γενάρη·
τὴ μέρα ποὺ ἔτεκεν, φίλη γαλὴ, γάτον παλαβιάρη,
τὸν Πλάτωνά μου, τὸν λεγόμενον δὲ καὶ Ριτορνέλο!
Τῆς τὸν πῆρα, τὸν ταΐζω, τὸν ποτίζω, σκέτο μοντέλο

ὀμορφιᾶς καὶ χάρης τὸν ἔχω κάνει, π' ὅλες οἱ γάτες,
τσαχπίνες, ταλαντοῦχες καὶ χαριτόβρυτες, τριζάτες
ἔρχονται καὶ τὸν ζητοῦν διὰ σύναψιν θρήσκοντος γάμου·
χαίρουν ὅλοι στὸ κρεβάτι μου κι' ἐγὼ κοιμᾶμαι χάμου.
Ἰάνης Λὸ Σκόκκο,
Κλινοσοφιστὴς.

1 Φεβρουαρίου 2013, καὶ ὥρα 22:30.

2 Φεβρουαρίου 1853, γεννήθηκε ὁ Γεώργιος Σουρῆς!
~~~~

καὶ ποὺ γεννήθηκε τέτοιαν ἡμέραν;
τώρα καλὰ τὴν ἔχει στὸ ὑπερπέραν.

Καὶ σὰν γεννήθηκ' ἕνας ποιητής, ὁ Σουρῆς; - σκασίλα μας μεγάλη!
Στὸ Φόρουμ ξεπετάχτηκε ὁ Κλινό, τοῦ πῆρ' ἀμέσως τὴ σκυτάλη
καὶ... Θεός σ' χωρέσ' τον, ἐκεῖνον, τὸν λεγόμενον, πούφ! σιγά! Γεώργιον,
ποὔβγαζε χρόνια τὸν "Ρωμηό", καυτηριάζων τῆς πατρίδος τ' ὄργιον:
ἠθικόν, πολιτικόν, χρηματικόν, θρησκευτικόν... μιᾶς ἐποχῆς,
π' ὅπως καὶ νὰ τὴν πεῖς, συμπεραίνεις: πτωχὴ Ἑλλὰς καὶ Οἶκος Ἀνοχῆς,
μὲ τὰ σκέλια 'νυψωμένα!...
- Κᾶτσε, μωρή, καὶ σ' ἐμένα!
Θέλω, κι' ἐγώ, σκρόφα, νὰ σὲ πηδήξω, νὰ χαρῶ... Μὴν πᾶς μὲ ξένους.
Χίλια χαράτσια σοῦ τάζω, κι' ἄς σμίξουμε καὶ... μ' εὐλογιὲς τεμένους,
δὲν μὲ πειράζει - τὸ θέλεις;
Ἕλλην ὤν - μὲ ξαποστέλλεις;

Βρέ, Σουρῆ, τοσοῦτον τοῦ βλακὸς εἶσαι βλὰξ, ἀμὰν πιά! νὰ πιστεύεις,
(σοφὸς καὶ νεκρός, ἐσύ! πρὸ τόσων χρόνων) πώς, ἄν τυχὸν δὲν κλέβεις,
μπορεῖς ποτὲ ν' ἀγοράσεις φτηνὴ - μ' εὐρὼ μιλᾶμε - στὴν Ἑλλάδα
ντόπια - ποὺ δὲν παράγ' ἡ χώρα πιὰ (τέλος πάντων) - μισὴ κουράδα;
Ἀχά! Κοιμᾶσ' ὁλόρθος μὲς τὴν ξάπλα σου, καημένε, μποῦφε ποιητά!
Πάντως εἶσαι καὶ τυχερὸς
- μὴ πεῖς πὼς κι' ἀπὸ κάδους τρῶς!
Κι' ἐκεῖ, ποὺ σ' ἔχουν θάψει, μάκαρ, δὲν φτάνουν τὰ δικά μας βογγητά.

Παρεσύρθην, σήμερον, τὴν ἡμέραν τῶν σεπτῶν γενεθλίων σου·
ἐθλίβην, ἐδάκρυσον, προσπαθών, μὲ χρῆσιν τῶν ἐργαλείων σου,
κάτι, κάπως κι' ἐγὼ νὰ σατιρίσω...
Συνελθών, μπαίνω μέσα νὰ κατουρήσω.
Ἰάνης Λὸ Σκόκκο.

τριῶν ἡμερῶν εἶναι...

15 Μαρτίου 2013, καὶ ὥρα 8:59.

θἄρθω σὲ λίγο,
πνοὲς ξανοίγω.

Σὲ λίγο θἄρθω νὰ σὲ βρῶ νεκρός, μαννούλα, στὴ γῆς·
μὴ μὲ ψάξεις,
- θὰ τρομάξεις.

Θἆμαι, σ'τὸ λέγω, σαβανωμένος σ' ἆλλο στὺλ ὀργῆς,
μ' ἄγριο βλέμμα,
- τὄχω στέμμα!

Σὰν πεθαίνεις, πρώτη 'σὺ τὸ ξέρεις: τί δὲν καταργεῖς!
Τὴν ἀλήθεια
ἀπ' τὰ στήθια...

- κι' ἕναν ἆλλο στοὺς αἰῶνες τότε κόσμο δημιουργεῖς,
χωρὶς πόνους,
ψυχοκτόνους.

Θἄρθω, μαννούλα, μὲ προθέσεις ἀγαθὲς κι' ἐναργεῖς,
νὰ τὰ λέμε,
νὰ βλογιέμαι

μὲ τὶς δικές σου παραινέσεις· πᾶντα μεγαλουργεῖς
γαλουχῶντας
τοὺς μὴ ὄντας.

Σὲ λίγο θἄρθω, μαμά, κι' ἐλπίζω, νὰ μὴν ἀπεργεῖς·
τυραννιέμαι,
- χάιδεψέ με!
Ἰάνης Λὸ Σκόκκο.

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ --νερώνειας πυρομανοῦς – ΠΟΙΗΣΗΣ...

Κι' ἄς μὴν τὸν κηρύξατε, τὸν κήρυξα μόνος μου, βραβεύτηκα μόνος μου κτλ.  

5 Ἀπριλίου 2013, καὶ ὥρα 4:30.

ἐφ' ὅσον ἀπεβίωσεν ὁ μεσιὲ Σουρὴς,
κι' ἀπέμεινεν ὁ Κλινό, - ...δὲν μᾶς οὐρεῖς;

Φωτιὰ νὰ πέσει κι' ὅλους νὰ σᾶς κάψει·
ζωντανὸς οὐδεὶς μὴ μείνει νὰ κλάψει,
- ἐξαιρουμένου φυσικὰ τοῦ Κλινό!

Ὤ, π' ὅ,τι φάγατε, νὰ σᾶς βγεῖ ξυνό...
Κάρβουνο, στάχτη τὰ πᾶντα νὰ γίνουν,
κι' ὅλα... στὸν θάνατό σας νὰ συντείνουν.

Σὰν τὸν Νέρωνα δὲν θ' αὐτοκτονήσω,
- σιγὰ μὴ καὶ μὲ τύψεις σᾶς θρηνήσω!
Καήκατε, τσικνίσατε; - στὸ Διάβολο!

Πληρώνω, στὴν ἀνάγκη, παράβολο,
- ἀρκεῖ στὴν Κόλαση μεμιᾶς νὰ πᾶτε!
Ὤ, σᾶς μισῶ! Καὶ νὰ μὲ συμπαθᾶτε,

πού, κατάμουτρα, τολμῶ καὶ δηλώνω
πώς, γιὰ νὰ μὴν σᾶς ξαναδῶ, καὶ φόνο
κάνω· μὲ τὰ χεράκια μου, σᾶς πνίγω.

Κι' ἀλήθεια λέγω, δὲν τὄχω γιὰ λίγο,
νὰ διατάξω, στὴ Βουλή, μοναχός μου,
Ποιητὴν νὰ μὲ ποῦν ὅλου τοῦ κόσμου.
Ἰάνης Λὸ Σκόκκο.
 

Λέξη τη λέξη τους στίχους σου πίνω
Στο ποίημα τούτο βραβείο σού δίνω.!!!!! <μη παραπονιέσαι και μη μέ καταριέσαι >
Νάσαι καλά, το ΑΠΟΛΑΥΣΑ.!!!

Nefeli riga, στὶς 6 Ἀπριλίου 2013, καὶ ὥρα 20:41.
~~
7 Ἀπριλίου 2013, καὶ ὥρα 7:19.

Ἀπόκριση χωρὶς κἄν ἐκκρίματα περιττά,
μὲ λόγια ποὺ δὲν φέρνουν πλήξεις καὶ χασμουρητά!

Σχεδὸν δὲν ξημέρωσε· κι' ὅμως θὰ προσπαθήσω,
ἔστω κι' ἄν ἐσὺ κοιμᾶσαι,
νἄχεις χαρὰ νὰ θυμᾶσαι,
μ' ἄλλους στίχους, καθὼς καὶ λέξεις, νὰ σὲ μεθύσω!
Κι' ἄν τυχὸν παραπατᾶς,
γιὰ νὰ μὴ γίνει σαματάς,
τὴν πέννα θ' ἀφήσω καὶ καφτὰ θὰ σὲ φιλήσω,
στὸ σκοτάδι τὸ φωτερό,
- τρέχω, κι' ἄς μὴν καθυστερῶ.
Πρῶτα κάθ' ἐκ παραδρομῆς λάθη μου νὰ σβήσω,
- μὴν ἔρθω δὰ κι' ὅπως-ὅπως!... -
μὴ φανῶ καὶ λογοκόπος.
Ἔρχομαι, Nefeli riga μου, νὰ σ' ἐκχυλίσω.

Ἰάνης Λὸ Σκόκκο.