9 Οκτωβρίου 2018 ·

Ἡ εἴδησις:
Επίθεση κατά της Ορθοδοξίας: Αλλόθρησκοι γκρέμισαν σταυρό στην Λέσβο – Ενοχλούσε ΜΚΟ και μετανάστες!
* * * * *
Ἔχω πάψει ἀπὸ χρόνια νὰ εἶμαι θρῆσκος ἀλλὰ αὐτὸ δὲν ἔχει γιὰ σᾶς σημασία, εἶμαι ἕνας ἀπὸ τοὺς ἐλαχίστους. Στὴν Ἑλλάδα[;] οἱ ἄνθρωποι πιστεύουν αὐτὸ ποὺ πιστεύουν, - τὸ πλεῖστον στὴν Ὀρθοδοξία. Δὲν ἀνέχομαι - ἄν καὶ ἀμέτρητες φορὲς τὸ ἔχω γράψει στὸ Phorum.gr (ποὺ τὸ κατάργησαν) ὅτι ἐκεῖ ὁδηγοῦν τὰ πράγματα, μὲ τὴν συναίνεση τῶν Ἑλλήνων[;]): νὰ ἔρθουν (ἦρθαν/ τοὺς ἔφεραν καὶ θρονιάστηκαν/τοὺς θρόνιασαν) ἆλλοι καὶ νὰ κάνουν τὰ δικά τους κουμᾶντα. Βγαίνεις στοὺς δρόμους τῆς Ἀθήνας καὶ δὲν βλέπεις πουθενὰ ἄνθρωπο ποὺ νὰ μὴν εἶναι... πρόσφυγας, νὰ τὸν πῶ; μετανάστης, νὰ τὸν πῶ; εἰσβολέας, νὰ τὸν πῶ; ποὺ νὰ μὴν κυκλοφορεῖ μὲ ἄνεση τουρίστα, μὲ τ' ἀκουστικὰ στ' αὐτιά, ὅπως κι' οἱ πανδυστυχεῖς Ἕλληνες[;], - ὑποτίθεται ὅλοι ἄνεργοι, πεινασμένοι (δὲν μοιάζουν κἄν), σὲ μιὰ χώρα ποὺ μαστίζεται, λέει, ἀπὸ τὴν ἀνεργία, ἀλλὰ ὅλοι ζοῦνε θαυμάσια, δὲν δηλώνουν ἀλλοδαποὺς ἐργαζομένους ἤ τὸ κάνουν μερικῶς, ὁπότε στὸν χρόνο ἐπάνω παίρνουν ταμεῖο ἀνεργίας γιὰ ἕναν χρόνο, ἀλλὰ ἐξακολουθοῦν νὰ δουλεύουν (μαῦρα), ἐνῶ δὲν προσλαμβάνονται Ἕλληνες παρὰ μονάχα μὲ ὑποβιβασμοὺς κάθε ἀξιοπρέπειας ἐργαζομένου, συγχρόνως δὲν δηλώνονται σπίτια ποὺ νοικιάζονται καὶ ἆλλες πολλὲς προκοπές, ἀλλὰ... μᾶς ἀρέσει νὰ φταῖνε γιὰ ὅλα οἱ Εὐρωπαῖοι ποὺ μᾶς πολεμοῦν! Οὔτε φταίει μόνον ἡ τελευταία κυβέρνηση. Μὴν ξεχνᾶμε καὶ τὴν προηγούμενη καὶ τὴν προ-προηγούμενη καὶ τὶς προγενέστερες. Ἔχουμε γίνει σὰν τὶς παλαιὲς πόρνες τῆς ὁδοῦ Ἀθηνᾶς (τὴν σήμερον ἡμέρα, τῆς πλατείας Λαυρίου καὶ ὄχι μόνον). Τὰ κάνουμε ὅλα, τὰ παραδίδουμε ὅλα. Καὶ τοὺς φυσιολογικοὺς ἀνθρώπους, ποὺ ἀγαποῦν τὸν τόπο τους καὶ τοὺς κόπους τους, τοὺς λέμε ἀπὸ πάνω καὶ φασίστες! Ἡ Ἀλλοδαπ'-Ἑλλάδα εἶναι ἕτοιμη γιὰ παγκόσμια ἀναγνώριση τοῦ νέου της ὀνόματος. Ὅσο λιγώτερο Ἑλλάδα καὶ περισσότερο ξενομανία, τόσο τὸ καλλίτερο.

 ~ 

Ἀπὸ τὰ διασωθέντα μου στὸ Φόρουμ.

 ~

14 Ὀκτωβρίου 2012, ὥρα 2:42 μ.μ. 

 

Ἄς δώσω τῖτλο: Σὲ 3 ἡμέρες,
2 συγκινήσεις,
1 τηλέφωνο ποὺ βαράει,
- δηλαδὴ ... 0 εἰς τὸ πηλίκον;

Στὸ Ἴλιον, πρὶν τὴν κηδεία τοῦ ἄλλου παπποῦ, ἔνιωσα τὴν ἀνάγκη νὰ σφίξω πολὺ στὴν ἀγκαλιά μου τὴν γιαγιὰ ποὺ ἔκλαιγε.
Κάπου καταλάβαινα πὼς τὸ παρακάνω: δυὸ κοκκαλάκια ἔχει ἀπομείνει δύο χρόνια καὶ... - νὰ τὸν περιποιεῖται.

Λίγο ἀκόμη καὶ θὰ μοῦ ἔμενε ξερὴ στὰ χέρια μου, μὲ τὴν τόση λαχτάρα μου νὰ τῆς δείξω πὼς τὴν καταλαβαίνω, νὰ πῶ τὸν ἔπαινό μου, ἔτσι, γιὰ τὸ πόσο σπουδαία σύντροφος ὑπῆρξε.
- Τώρα, θὰ σὲ παρηγορεῖ αὐτό!...
Καὶ τῆς ἔδειξα τὸν Φιλιππάκο.
- Καὶ θέλω νὰ τρῶς, νὰ παχύνεις.

Στὸ Μοναστηράκι σήμερα. Στάθηκα. Τὸν κοίταξα, μὲ κοίταξε, ξεσπάσαμε. Ὁ γαμπρὸς τοῦ Λάμπη, χῆρος πιὰ κι' αὐτός. Ἡ μάννα, 92 χρόνων, πέθανε καὶ τὴν κόρη της. Οὔτε ἕνα δάκρυ, λέει, καὶ στὶς δύο κηδεῖες.
Θαυμάσια γυναίκα καὶ ἡ γυναίκα του, ἀθῶο πλᾶσμα. Καὶ οὔτε ἕνα δάκρυ, λέει...
Ἀνατράπηκε ὅλη ἡ σκέψη μου γιὰ ἔνα διήγημα ποὺ βασανίζω μῆνες: μιὰ πιθανὴ συνάντησή μου μ' αὐτὴ τὴ σκληρὴ μάννα, ποὺ ἐξακολουθῶ νὰ μὴν ξέρω, ἀπὸ διακριτικότητά μου, σὲ ποιὸ γηροκομεῖο ζεῖ καὶ βασιλεύει.
Ναὶ, κι' ἐγὼ "τὴν ἔβαζα κάπου νὰ κλαίει μπροστὰ στὸν Ἰησοῦ Χριστό". Κουραφέξαλα.
Κάνω μερικὲς φορὲς σὰν νὰ μὴν ξέρω τοὺς ἀνθρώπους ἀκόμα κι' ἄν ἔχω γνωρίσει τί ἀποτρόπαια τέρατα κατὰ κανόναν εἶναι.

Περπατοῦσα στὴν Ἑρμοῦ ρίχνοντας σταφιδόψωμο στὰ περιστέρια - θεέ μου! πῶς βλέπουν τὰ ψίχουλα, πῶς ὁρμοῦν ὅλα μαζὺ γιὰ...ἕνα μόνον! Ὅπως καὶ οἱ ἄνθρωποι στὸ πρῶτο κόμμα ποὺ θὰ τοὺς πετάξει ἕνα ξεροκόμματο. Ἀλλὰ ἔχουμε καιρὸ ἀκόμα, οἱ περικοπὲς μισθῶν καὶ συντάξεων δὲν ἐξαντλήθηκαν, ἡ ἀλληλεγγύη ἀντέχει ἀκόμα καὶ μᾶλλον δὲν ἔχουν εἰπωθεῖ ὅλες οἱ προσευχές, ὅλοι οἱ ψαλμοί. Καὶ δὲν ἐκυκλοφόρησαν, μὲ τὶς ἐφημερίδες, ὅλαι αἱ Προφητεῖαι ἁπάντων τῶν ἱερομονάχων Γερόντων μας.

Κι' ἐπιστέγασμα; Ἄρχισε νὰ βροντάει τὸ τηλέφωνο! Κοιτάζω ποιός καλεῖ: ἡ χορωδία!
Ὡραῖα, κυριοι, σᾶς τὸ εἶπα ξεκάθαρα, κᾶντε τὴν δουλειά σας, νὰ κάνω κι' ἐγὼ αὐτὸ ποὺ προσφέρω: τὴν φωνή μου, πού, λέτε, σᾶς ἀρέσει. Σᾶς ἐξήγησα:
* ἔρχομαι ἐρασιτεχνικὰ,

ἀλλὰ
* μὴν προσπαθεῖτε νὰ μοῦ κάνετε πλύση ἐγκεφάλου.
Τὸ τηλέφωνο δὲν θὰ τὸ σηκώσω στὸν αἰώνα τὸν ἅπαντα.

Ὄχι, Ἰάνη μου, ἑαυτέ μου, Κλινούλη μου, Σοφιστέ μου, Λὸ Σκοκκάκι μου γλυκό, δὲν εἶσαι στὸ Μηδέν, εἶσαι στὸ Ἄπειρο, ἄνοιγε τὰ φτερά σου πέρ' ἀπ' ὅσο μπορεῖς.
~~~~

Φτάσε ὅπου δὲν μπορεῖς, .. .. σπουργιτάκι μου.
Νίκος Καζαντζάκης / Ἰάνης Λὸ Σκόκκο.

6 Οκτωβρίου 2018 · 

 

Περὶ παρενοχλήσεων καὶ ἐκβιασμῶν.
* * *
Ἔγινε πολὺ τῆς μόδας τὸ ξεμπρόστιασμα τῶν καθηγητῶν καὶ ἄλλων, ποὺ ἐκμεταλλεύονται τὶς περιστάσεις γιὰ νὰ βγάλουν λεφτά, πολλά, - καὶ νὰ ἐξασφαλίσουν σεξουαλικὰ θύματα, τάχα μου κατακτήσεις.
Κάλλιο ἀργὰ παρὰ ποτέ, ποὺ γίνονται γνωστά, αὐτά. Ἀλλὰ νὰ πέσει μαχαῖρι. Μὴ ξεθωριάσει ὁ ἀγώνας. Ποὺ δὲν τὸ πολυβλέπω, γι' αὐτὸ καὶ λέω "ἔγινε πολὺ τῆς μόδας".
Καὶ τὰ τέρατα: ἐργοδότες, καθηγητές, ἐκδότες, σκηνοθέτες... θὰ βροῦν, πᾶντα βρίσκουν, τρόπους νὰ δράσουν.
Καὶ τὰ θύματα, θὰ σιωπήσουν πάλι. Σὲ ἀμέτρητες περιπτώσεις, τὰ...θύματα πᾶνε γυρεύοντας καὶ πολλὲς φορὲς ἀποτυγχάνουν, δὲν πιάνει τὸ κόλπο τους.
Κάπου εἶχα διαβάσει: "καριέρα χωρὶς πορνεία δὲν στήνεται". Ἀλλά, ἄς ἀφήσουμε καὶ λίγο φῶς ἀθωότητας στὸ περιβᾶλλον. Κι' ὅταν ἔχεις πολλὰ λεφτὰ δικά σου ἤ γονεῖς διάσημους, δὲν θὰ πᾶς χαμένος, ἀκόμα κι' ἄν εἶσαι μέτριο πράμα, καὶ θὰ μπορεῖς νὰ καυχιέσαι πὼς μόνο μὲ τὴν ἀξία σου κτλ. Ἀμέτρητα παραδείγματα ἔχουμε ζωντανά.
*
Ἄς ἀπαριθμήσω πόσες φορὲς ὑπῆρξα στόχος σεξουαλικός:
1) μία σὲ ἐφημερίδα, - μὲ διώξανε,
2) μία σὲ ἀεροπορικὴ ἑταιρία, - βρῆκαν ἀφορμὴ νὰ μὲ διώξουν, ὅταν μαθεύτηκε πὼς πήγαινα στὴν Δραματικὴ Σχολή: "Δὲν θέλουμε ἐμεῖς ἐδῶ θεατρίνους" (Ἕλληνας τὸ δήλωσε, ὄχι ξένος),
3) δύο ἀπὸ ἐκδόσεις,
τὴν πρώτη φορὰ κλείδωσε καὶ τὴν πόρτα γιὰ νὰ μὴν φύγω καὶ ν' ἀναγασθῶ..."νὰ τὸ κάνουμε",
ἐνῶ τὴν δεύτερη (ἆλλος, ὑπεύθυνος μεταφραστικοῦ μεγίστου ἐκδοτικοῦ οἴκου) δὲν μοῦ ξανάδωσε δουλειά, μολονότι ἡ μετάφρασή μου θεωρεῖται πᾶντα ἄριστη,
4) στὴν Δραματικὴ Σχολή, δύο φορὲς λυσσώδης ἐκδίκηση, ἀπὸ παληογύναικο τοῦ Ὑπουργείου,
5) στὸ θέατρο, ἀπὸ δύο σκηνοθέτες, - μοὔκλεισαν πόρτες,
ὁ ἕνας εἶπε: - Καλός, ἀλλὰ δὲν μοὔδειξες τὸν π. σου καὶ τὸν κ. σου, δὲν θὰ σὲ πάρω ποτέ,
6) στὴν τηλεόραση, ἀπὸ ἕναν πασίγνωστο σκηνοθέτη, μοῦ τὸ ἔθεσε ὅρο: ἤ κάνουμε ἤ τίποτα...
7) παραλείπω ἀμέτρητα περιστασιακά, τῆς πεταχτῆς, ποὺ ἀπέτυχαν πρὶν κἄν ἐκφραστοῦν.

ΔΕΝ ἤθελα, δὲν ἔκανα τίποτα. Βέβαια, τοὺς ἔχεσα πατόκορφα. Αὐτὸ τὸ πρόλαβα.
Ἐὰν ἔκανα, δὲν θὰ ἔβγαινα ὕστερα νὰ διαμαρτυρηθῶ. Γιατί κι' αὐτὸ συμβαίνει καὶ τὸ κατακρίνω, πέρα γιὰ πέρα.
Τὸ σέξ μου εἶναι ἐντελῶς δικό μου ζήτημα καὶ τὸ μοιράστηκα (χιλιάδες φορές, ὑπὲρ λίαν ἐπιτυχῶς, δόξα τῷ θεῷ!...), ὅταν ἔνιωθα ὅτι ἔπρεπε, γιατί ἔτσι νιώθαμε καὶ οἱ δύο συμμετέχοντες, καὶ ΠΟΤὲ γιὰ λόγους συμφέροντος. Ἐπ' αὐτοῦ εἶμαι ἐνδόξως Παρθένος, μὲ κεφαλαῖο Π.
ὙστερόΓατο.
Τώρα πρόσεξα, 6.10.2019 πὼς δὲν μιλῶ καὶ γιὰ...ἐκβιασμούς. Θἄλεγα, πὼς δὲν μοῦ συνέβησαν καὶ εἶναι κάπως θολὸ στὸν νοῦν μου τὸ τοπίο.

5 Ὀκτωβρίου 2018.

Ἐξὸν τοῦ ὅτι ΔΕΝ θέλω νὰ ἔχω πολλοὺς διαδικτυακοὺς φίλους (στὴν πραγματικότητα, οὔτε μὲ 10 δὲν ἔχουμε κάτι νὰ ποῦμε) οὔτε καὶ θέλω μὲ τὰ "λάικ" τους νὰ κάνω κόλλυβα σὲ νεκρὲς σχέσεις, [δὲν ἔχω ψευδαισθήσεις ὅτι τάχα μου μ' ἀγαπάει ὁ ἕνας καὶ ὁ ἆλλος], δὲν καταλαβαίνω γιατί μερικοὶ μοῦ στέλνουν αἰτήματα φιλίας, ὅταν στὸ δικό τους Λεύκωμα/Φέις-Μπούκ δὲν βλέπω τίποτα, οὔτε πληροφορίες, οὔτε φωτογραφίες..., καὶ τὸ ὀνοματεπώνυμό τους δὲν μοῦ θυμίζει τίποτα! Στὸ δικό μου Λεύκωμα ὑπάρχει μιὰ καρδιὰ τελείως ξεσκέπαστη. Δὲν μπορεῖ νὰ τὰ δίνεις ὅλα ἤ ἔστω τὰ πλεῖστα, γιὰ νὰ μὴν παίρνεις, μὲ τὴν ἔγκριση καὶ ὑπογραφή σου, τίποτα. Προτιμῶ τὸ ἀόριστο παρὰ τὸ καθορισμένο μηδέν.
Ἰάνης Λὸ Σκόκκο,
ἰταλικὸ ἐπώνυμο, ἑλληνικὴ νοοτροπία καὶ ψυχὴ σὲ ὅλα μου. Καὶ καλὰ θὰ κάνουν τὰ ψώνια νὰ μαθαίνουν πρῶτα ἀπ' ὅλα σὲ ποιόν ἀπευθύνονται, ὅταν κρίνουν μεμιᾶς ἀπὸ τὸ ὄνομα ποὺ εἶναι λατινογραμμένο.
~~~~~~
5 Ὀκτωβρίου 2019.

 Καὶ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, ἐπειδὴ μόλις πρὶν λίγο, ἀλλοῦ, διάβασα, ὅτι ὁ Πέτρος Φυσσοῦν ἦταν δύσκολος, λέει, χαρακτήρας. Ναί. Καλὰ ἔκανε. Μὲ τὸ νὰ εἶσαι ἀνάμεσα σὲ ἀνθρώπους, δὲν σημαίνει πὼς πρέπει νὰ πουλιέσαι, νἆσαι πόρνη σὲ συμπεριφορὰ καὶ οὐσία, γιὰ νὰ ἀρέσεις. Ἀνέκαθεν ἤθελα νὰ ἀρέσω, καὶ ἄρεσα, δὲν ἔχω κανένα παράπονο ἤ ἀπωθημένο. Μὲ τὴν πορνεία ὅμως, κάθε λογῆς, δὲν εἶχα ποτὲ καμία σχέση. Σκέψου τώρα στὰ...γεράματα, νὰ τὄριχνα σ' αὐτήν!... Πέρα ἀπὸ ἀνόητος, θὰ ἤμουν καὶ γελοῖος κωλόγερος. [Ἐδῶ ποὺ τὰ λέμε, δὲν μοῦ πάει καθόλου γιὰ...γέρος].

 Κλινοσοφιστεῖες.
 ~~
Ἐπειδὴ κάτι μοῦ λέει πὼς αὐτὸ ἔχει νὰ κάνει καὶ μὲ κλίνες καὶ μὲ σοφιστεῖες
  - ὄχι καὶ πολὺ, τέλος πάντων -
ἔχω τὴν ἐντύπωση πὼς θὰ ἔλειπε ἀπὸ δῶ 
- σιγὰ μὴν ψάχνατε νὰ τὸ βρεῖτε...ἀλλοῦ!... -
 τὸ μεταφέρω αὐτούσιο καὶ παρακαλῶ
σεβαστεῖτε τὴν ἀναίδειά του - τοῦ πράγματος!
~~~~
Re: Γερμανία: Ποινικό ἀδίκημα ἡ περιτομή γιὰ θρησκευτικούς λόγους.

Γιὰ θρησκευτικοὺς ἤ ἄλλους λόγους,
τὸ...λούκ τῆς ψωλῆς μου
τὸ θέλω ὅπως ἐμένα μοῦ λουκάρει, ἐγὼ τὴν βλέπω συχνότερα,
ἐγὼ τὴν καμαρώνω ἤ τὴν βαράω (ὅταν δὲν κάθεται καλὰ),
ἐγὼ τὴν πάω σὲ...σκοτεινὲς αἴθουσες 

(δὲν ἐννοῶ κινηματογράφους)

 νὰ διασκεδάσει,
ἐγὼ τὴν λούζω, ἐγὼ τὴν χτενίζω, τὴν ἀρωματίζω,
ἐγὼ πληρώνω τὰ σπασμένα της - δεκάρα αὐτὴ δὲν δίνει!... -,
τὴν κανακεύω καὶ τὴν προσφέρω (δανεικῶς) γιὰ νὰ τούς μένει
ἀξέχαστη!
Ἄει στὸν διάολο! Ποὺ θὰ μοῦ τὴν πετσοκόψετε!...
Ἄει στὸν διάλο ποὺ θὰ κάνετε κουμάντο καὶ μέσα στὸ βρακί μου,
ποὺ δὲν μ' ἀφήνετε οὔτε νὰ μὴν τὸ φοράω,
(καὶ τώρα ἐγὼ σᾶς ἄκουσα, ὅρσε!)
νὰ τήν βλέπετε, πού 'ναι τόσο ὡραία!...
Ἰάνης Λὸ Σκόκκο.

 27 Ἰουνίου  2012, ὥρα 10:30 π.μ.

Μοῦ ἐτέθη τὸ ἐρώτημα: "φαντάζεσαι πῶς θὰ ἦταν τώρα ὁ κόσμος, ἄν παγκόσμια γλώσσα κηρυσσόταν ἡ Ἑλληνική;"
*
Ὤ, θεέ μου. Ἄν καὶ θεωρεῖται μία ἡ Ἑλληνική, θὰ ρωτήσω ἔτσι: ποιά ἀπ' ὅλες τὶς τόσες καὶ τόσες ἑλληνικές;
Ἡ ἀττική; ἡ μεσαιωνική; ἡ καθαρεύουσα; ἡ δημοτική; ἡ πολυτονισμένη; ἡ μονοτονισμένη; ἡ ἄτονη; ἡ ἐντελῶς ἄσχετη ἑλληνικὴ μὲ τὰ ἑλληνικά; Αὐτὴ ποὺ δὲν ξέρεις πῶς θὰ σοῦ ξημερώσει στὸ Φέις-Μποὺκ καὶ στὴν Ἀκαδημία;
Δώσαμε, λέει, λεξιλόγιο στὶς ἆλλες γλῶσσες. Ναί, οἰκειοποιήθηκαν λέξεις ἑλληνικές, ἀλλὰ διατήρησαν τὸ ὕφος τους, τὴν οὐσία τους.
Ἐμεῖς, κοντεύουμε νὰ μιλᾶμε σὰν ψευδοὶ ἆγγλοι, μ' ἑλληνοχωριάτικη προφορά.
Φαντάσου τὴν Ἑλληνικὴ παγκόσμια γλώσσα κι' ἐμεῖς, οἱ ἐκ πεποιθήσεως ἀνορθόγραφοι, π' ἄν γράφαμε καὶ μιλούσαμε σωστά, θὰ καταστρεφόταν τὸ λίμπιντό μας ἤ θὰ μᾶς λέγανε καὶ γεννημένες "ἀδερφές", νὰ πρέπει νὰ περιφρουροῦμε τὴν σωστὴ χρήση της ἀπὸ τοὺς ἄλλους λαούς, πού, τότε, καὶ πᾶντα, τρώγανε βαλανίδια. . Θὰ μπαίνανε λαθρολέξεις ἀπ' ὅλες τὶς μεριές, ἄσχετες, σ' ἄσχετους ὁρισμούς, καὶ θὰ μᾶς λέγανε καὶ φασῖστες ὅσους, παρ' ὅλ' αὐτά, τυγχάνει νὰ ξέρουμε ἑλληνικὰ καὶ διαμαρτυρόμαστε.
Καλλίτερα ποὺ ἔγινε παγκόσμια γλώσσα ἡ ἀγγλική. Στὴν Ἀμερικὴ δημιουργοῦν παράδοση, κι' ἄς εἶναι μαζεμένη ἐκεῖ ἡ σάρα καὶ ἡ μάρα καὶ ὅλα τὰ κακὰ συναπαντήματα.
Ἐδῶ, στὸν κάποτε ἑλληνικὸ χῶρο, ἑλληνικὸ ἔθνος σημαίνει: τουρκέψτε τώρα ποὺ μπορεῖτε, βγᾶλτε τὰ μάτια σας, πηδηχτεῖτε, γίνετε μοντέρνοι τοῦ κερατᾶ, μιμηθεῖτε τὰ σκυλάδικα, ἀποκτῆστε διπλώματα μὲ γρηγορόσημο  (= "λαδώνοντας" ἤ γαμιῶντας) καὶ δῶστε τους νὰ καταλάβουν τί ἐστὶ νταβατζηλῆκι!...
Ἄσε, προτιμῶ πότε-πότε νὰ ξεπροβάλλει ἕνας ἑλληνομαθὴς ἀνὰ τὸν Κόσμο καὶ νὰ φωνάζει ἐν τῇ ἐρήμῳ: <- Μάθετε Ἑλληνικά!...>
Ἄλλωστε, ὅλοι ἀνεξαιρέτως, στὴν ἐπικράτειά μας, ὅσοι θέλουν νὰ θυμοῦνται καὶ νὰ μηρυκάζουν περὶ τὴν δόξαν τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων, εἶναι πρῶτον καὶ κύριον: ἀνορθόγραφοι καί, καμιὰ φορά, ἔχουν αὐτόματον διορθωτήν! Ἔ, τί ἆλλο θέλει ν' ἀκούσει κανείς, γιὰ νὰ βγάλει γελοιωδέστερον συμπέρασμα;
Ἡ ποιότητα δὲν γίνεται Νόμος, κύριοι.
Ἤ τὴν ἔχεις ἤ δὲν τὴν ἔχεις.
Καὶ θέλει προδιάθεση καὶ μόχθο ἀποκτήσεως.
Μείνετε στὰ ἀλλοδαπ'-ἑλληνικά σας. Καὶ πολλά σας εἶναι.

τὸ καλὸ τὸ παλληκάρι,
ξεψυχάει μὲ καμάρι.
~~~~
Εἶναι κάτι ποὺ καλὰ θὰ φροντίσω:
μὲ περίσσιαν χάρη νὰ ξεψυχήσω.
Νά 'σαι δῖπλα θἄθελα καὶ νὰ τοὺς πεῖς
πὼς ἀπέθανον δίχως ἶχνος ντροπῆς,
ἄνευ κρατικῶν διαπιστευτηρίων.
Δὲν ἤμην ἐξ ἀνθρωπίνων θηρίων.
Μὴ πλέον ὁμιλών, εἰς τι χαρτάκι,
τ' ἀναγραφέν: ἕν ἔτι Λοσκοκκάκι
προορισθὲν διὰ τερπνὴν αἰωνιότηταν·
ζήσας διακονὼν τὴν ἠλιθιότηταν,
ἐνδοξοτέραν πάσης τιμιότητος
κι' αὐτῆς ταύτης τῆς ἁγίων ἁγιότητος.
Τὸ "χρόνια πολλά, Κλινό,... " - δὲν μ' ἀρέσει.
Κι' ὁ Γεώργιος Σουρῆς ἄς μαυροφορέσει·
ἡ προτομή του, σὲ λευκό, μὲ ἀπωθεῖ!
Ὅ,τι ἁγνὸ ἐν Ἑλλάδι νὰ λιγδωθεῖ,
νὰ γκριζάρει καὶ... μὴν πῶ: νὰ γαμηθεῖ
- ἐφ' ὅσον ἔχουμ' ἔτσι γαλουχηθεῖ.
Δεῖτε πὶ χὶ τὴν Δημοκρατίαν μας,
πῶς τιμωρεῖ τὴν εὐκολοπιστίαν μας:
ὥς καὶ ἡ Εὐρωζώνη τῆς ἁγνότητος
λύθηκε· κλειδί τινος κυριότητος
ἑλληνικοῦ κάποτέ μας ἐδάφους
δὲν θέλει βρεθῇ πλέον οὔτε γιὰ τάφους.

Ἰάνης Λὸ Σκόκκο

13 Σεπτεμβρίου 2012 στις 8:04 π.μ. ·