Σάββατο 7 Ιουλίου 2018

Κλινοσοφιστεῖες καί ὄχι μόνον. 7 Μαρτίου 2015, καὶ ὥρα 9:06.

Re: Νὰ ἀπαγορευθεῖ ἡ πώληση εἰδῶν καπνοῦ σὲ ἀνηλίκους .
~~
Μαστερσοφιστεῖες.

Μεγίστη ἀρετὴ μεταξὺ τῶν κακιῶν,
ἡ δημοκρατικωτάτη ἔκπτωσις ,
κοινῶς πολυκατάπτωσις.

..
 Γράφει ὁ Ἰάνης Λὸ Σκόκκο.


Ἔβαλα κάτω τὴν κακία μου καὶ τὴν ξεζούμισα. Τί ἠδονή! Τί ἐκσπερμάτιση ἤ ἐκσπερματισμός!... λλο νὰ τὸ λέω κι' λλο νὰ τὸ βλέπατε.
* independent_44 γραψε: Υπάρχει νόμος, ο 3730/2008
Ο μαγαζάτορας είναι υποχρεωμένος να έχει σε εμφανές σημείο το κείμενο του νόμου.
Στην πράξη βέβαια δεν εφαρμόζεται τίποτα..
* Μάντης γραψε: Λοιπόν αν δεν άνοιγα το νήμα δεν θα ήξερα ότι υπάρχει τέτοιος νόμος.
Τόσο καλά .
Νόμος της ζούλας.
Κανείς δεν ξέρει ότι υπάρχει.
Tώρα όσο αφορά το εμφανές σημείο θα έλεγα ότι στα @@ρια τους τον έχουνε γραμμένο τον νόμο.
*
Ἄχ, ἄχ, βρὲ Μάντη, παραμένεις "ἀθῶος" σὲ βαθμὸ κακουργήματος πιά.
Ποιός, ποιανοῦ νὰ κάνει ἔλεγχο;
Ἤ μήπως μόνον αὐτὸ εἶναι τὸ πρόβλημα τῶν κοινωνιῶν;
Μιλᾶς γιὰ τὸ 1/1000 τῶν θεμάτων ποὺ δὲν θἄπρεπε νὰ γίνονταν, νὰ προκύπτουν!
Ἀκόμη κι' ἄν στὰ σχολεῖα γίνονταν ἐκπαιδευτικὲς ἐκστρατεῖες κατὰ τοῦ α΄ ἤ τοῦ β΄ καὶ τοῦ χ΄ θέματος, τίποτα δὲν θ' ἀλλάξει. Μὴν ξεχνᾶς καὶ τὸ πρότυπο τῶν προτύπων: τὴν τηλεόραση.
Θὰ τοὺς ἀπαγορεύσεις νὰ βλέπουν τηλεόραση, ὅπου τὸ τσιγάρο καὶ ἆλλα πολλὰ "κακὰ" παραδείγματα δίνουν καὶ παίρνουν;
Ἡ ἰσοπέδωση εἶναι κοινὸς παρονομαστής. Μικροὶ καὶ μεγάλοι ἔχουν...δικαίωμα στὴν κάθε εἴδους ἔκπτωση καὶ διαφθορά!
Ἀρέσει αὐτό. Στοὺς πᾶντες γιὰ τὰ πᾶντα, κι' ἄς μὴν τὸ λένε. Τὸ λαχταρᾶνε. Πτυχία ὑποβιβασμοῦ ὀνειρεύονται.
Ἄρχισα νὰ καπνίζω στὰ 28. Τὸ ἔκοψα πρὶν δυόμισυ χρόνια. Στὸν κόσμο λέω νὰ τὸ περιορίσουν, δὲν λέω νὰ τὸ κόψουν, γιατί ξέρω αὐτό, τὸ κάπνισμα, τί σημαίνει καὶ ὡς ἀπόλαυση καὶ ὡς ἐξάρτηση.
Τὰ μικρὰ παιδιὰ βλέπουν μόνο τὴν γοητεία του.
Τὰ μικρὰ παιδιὰ δὲν ἐνθαρρύνονται ἀπὸ κανέναν καὶ ἀπὸ τίποτα νὰ χαίρονται τὴν παιδικότητά τους. Ὅλα γύρῳ τους μιλοῦν σὰν σειρῆνες γιὰ τὴν ζωὴ τῶν μεγάλων. Προκλητικὰ σεξουαλικὰ πρότυπα ξεπεσμοῦ ἀπὸ τὴν μάννα τους καὶ τὸν πατέρα τους, τὸν παππού τους καὶ τὴν γιαγιά τους, τὴν δασκάλα τους καὶ τὸν δάσκαλό τους, τὸν περαστικὸ καὶ τὴν περαστική.
Πολλὲς, ἀμέτρητες φορὲς βλέπεις ζευγαράκια νὰ ζαχαρώνουν ὁπουδήποτε τόσο ἀηδιαστικά, ποὺ ἀναρωτιέσαι ἄν ἔχει νόημα νὰ ἐρωτεύεται ἤ ἔστω νὰ ζητᾶ ἀναγκαῖο ἐρωτικὸ σύντροφο κανείς.
Ἄς μὴν πῶ καὶ τί γελοίους ὑστερισμοὺς θὰ πάθαιναν τὰ πλήθη ἄν δύο ἄντρες ἁπλῶς ἔδιναν ἕνα φευγαλέο φιλὶ ὁ ἕνας στὸν ἆλλο! Καὶ ἄν ἡ συνεύρεση μεταξὺ ἀντρῶν ἀπαγορεύεται ἀπ' ἄκρη σ' ἄκρη, - ὡστόσο εἶναι κάτι συνηθέστερο (στὰ κρυφὰ), ἀπὸ τὸ κάπνισμα, δεκάδες, μὴν πῶ ἑκατοντάδες φορές.
Ἤ θὰ ζήσουμε σὲ καθεστὼς ὁλοκληρωτισμοῦ ἤ θὰ ἐνημερώσουμε τὸν κάθε ἕναν πολίτη καὶ ὅλους μαζὺ γιὰ τὸ κάθε καλὸ ἤ κακὸ καὶ τ' ἀποτελέσματά τους.
Ἀλλὰ κι' αὐτό, πάλι, μπορεῖ νὰ γίνει χωρὶς ἐπακόλουθες ἀπειλές, χωρὶς ὁλοκληρωτισμό;
Ὁ ἆλλος σοῦ λέει:
- Ξέρω. Ξέρω. Ἀλλὰ γουστάρω ἔτσι.
Ἄν δὲν βλάπτει ἐσένα ἤ τοὺς ἄλλους, τί θὰ τοῦ πεῖς, τί θὰ τοῦ κάνεις;
Καὶ τί φταίει ὁ περιπτεράς; Ἀστυφύλακας θὰ γίνει στὸ "ποιός ἔρχεται κι' ἀγοράζει τί"; Ἤ θὰ ζητᾶ νὰ δεῖ ἐξουσιοδότηση ἀπὸ τὸν πατέρα στὸ παιδὶ ν' ἀγοράζει τσιγάρα, καὶ ποιὸ "τρύκ" θὰ καταγράφει πόσα κάπνισε ὁ πατέρας καὶ πόσα τὸ ἀνήλικο;
Ἤ μήπως κάποια ἁρμόδια Ἀρχὴ θὰ μαζεύει τὶς ὅπου γόπες (ἀποτσίγαρα) γιὰ νὰ κάνει ἔλεγχο στὸ δε(σ)οξυριβο(ζο)νουκλεϊ(νι)κό οξύ/ Ντὶ Ἔν Ἔι , ὁπότε θὰ στέλνει καὶ κλήσεις στοὺς γονεῖς ἤ θὰ ἀποστέλνονται αὐτὲς στὴν Ἐφορία γιὰ τὰ περαιτέρῳ;
Ἄν καπνίζεις ἐσύ, γιατί νὰ μὴν καπνίζει καὶ τὸ παιδί σου;
Ἄν δὲν διαβάζεις ἐσύ καὶ εἶσαι ἀνορθόγραφος, γιατί πρέπει νὰ διαβάζει καὶ νὰ ὀρθογραφεῖ τὸ παιδί σου;
Μὴν μεταφέρω τὸ ἐρώτημα καὶ στὰ φριχτὰ ἑλληνικά τῶν γονιῶν, τὸ ἔιτζ τοῦ Φόρουμ.γκρού δηλαδή,
ποὺ τὄχουμε ὁλόμπροστά μας καὶ τὸ καμαρώνουμε,
ἅπαντες
καὶ σὰν νὰ ἔχουμε τὸ δικαίωμα νὰ ποῦμε ποτέ:
- Παιδί μου, ἐσὺ νὰ βρεῖς ἕνα Φόρουμ ὅπου ὅλοι νὰ γράφουν βουτῶντας πρῶτα τῆν πέννα τους - τὰ πλῆκτρα τους, θέλω νὰ πῶ - στὸ μυαλό τους καὶ στὴν γραμματικὴ καὶ στὸ συντακτικό, ἀλλοιῶς θὰ σὲ ἀποκληρώσω καὶ τὴν κατάρα μου νἄχεις, τέρας τῶν τεράτων, ἀνάθεμα τὴν ὥρα ποὺ σ' ἔκανα!...
Ἄσε πού, ὅπως μὲ μαθηματικὴ ἀκρίβεια βλέπω νὰ ἔρχεται τὸ μέλλον, ἄν συνεχίσουν (καὶ ποιός τοὺς σταματάει;!...) οἱ Ἕλληνες (θολο-ἀλλοδαπιάρηδες κι' ἀκουλτούριαστοι) νὰ μιλοῦν παρεφθαρμένα καὶ κοινὰ ἀλλοδαπελληνικά, οἱ λέξεις:
"ἀποκληρώνω" καὶ "κατάρα", ὅπως καὶ ἄλλες κακονόητες μέχρι χθὲς λέξεις, θὰ ἔχουν ἆλλ' ἀντ' ἄλλου πλέον νόημα (κι' ἐπιτέλους θ' ἀποσυρθοῦν τὰ Λεξικὰ τοῦ Μπαμπινιώτη - ἔ, μὰ πιά, καιρὸς ἦταν! Τί νὰ τὰ κάνουμε; Ἑλληνικὰ ποιός νοιάζεται νὰ μιλήσει πλέον;) σὰν κάπως "τυχερὰ λαχεῖα", σὰν σατανοθεόσταλτες εὐλογίες, ἐκ βάθρων καὶ βόθρων.
Γιὰ νὰ καταλάβεις, σὲ λίγο, μὲ ἐντελῶς ἀκατανόητα ἀλλοδαπαγγλοελληνικὰ τῆς ἀπόλυτης φρικιαστικῆς βαρβαρότητας (καλλίτερη θά 'ναι ἡ μουγγαμάρα τῆς χώρας ἁπάσης, μακάρι δὲ ὅλοι νὰ ζοῦν καὶ μὲ ἐπίδομα μούγγας καὶ σύρριζα κομμένης γλώσσα, - εὐλογητὸς ὁ θεὸς ἡμῶν ἤ
ὑμῶν, τὸ ἴδιο κάνει, κάτι τρέχει μὲς τὰ γύφτικα, κύριε καὶ κυρία, δόξα σοι ἤ μᾶλλον δόξα σας, ὅπερ καὶ δόξα μας!), τὰ παιδιά μας θὰ λένε (σὲ μετάφραση δική μου, ὅσο κατανοῶ τὰς νέωτέρας διαλέκτους, βέβαια):
- Δὲν φοβᾶμαι τίποτα! Ἔχω τὴν κατάρα τοῦ πατέρα μου, φυλαχτό. Ἄν μὲ καταραστεῖ κι' ἡ μάννα μου, ἡ βρώμα, καὶ μ' ἀποκληρώσουν, θὰ ζῶ σὰν ξεπεσμένος βασιληάς, ζητιανεύοντας, κλἐβοντας, πορνεύοντας, φονεύοντας, ἀφοδεύοντας! Θὰ σὲ μισῶ, μωρή, καὶ δὲν θὰ πάψω νὰ θέλω νὰ σὲ κάνω θύμα μου. Σὲ διατάζω: μὴν κάνουμε σέξ ποὺ ἀφυδατώνει τὰ τέτοια μας, καὶ τὸ ξέρεις, σιχαμένη, αὐτό, πολὺ καλά. Πᾶμε τσάρκα νὰ ξευτελιστοῦμε, ἀλλὰ πᾶμε στὴν τουαλέτα, νὰ φᾶμε κάτι πρῶτα, λίγες νοστιμιές. Μ' ἀρέσεις ὅταν ρεύεσαι καὶ ξερνᾶς...Ξέρεις πόσα πληρώνουν στὴ λέσχη γι' αὐτό!... Ἔλα, κουνήσου, ζωντόβολο!
Τὰ ὀλίγα ταῦτα προφανῶς θὰ σημαίνουν: "οἱ καπνίζοντες μειώνουν τὰ ἀποθέματα καπνοῦ, σκεφτεῖτε το πρὶν εἶν ἀργά!"
Ἄν δὲν εἶσαι κακός, δὲν ἀξίζεις τὴν ζωή ποὺ ζεῖς. Μεῖνε καλὸς καὶ ἄει παράτα μας, βλάκα!

Παρασκευή 6 Ιουλίου 2018

Re: Χρόνια πολλὰ, ΚΛΙΝΟ ! (καὶ σὺ, Γεώργιε Σουρῆ).

18 Ὀκτωβρίου 2011, καὶ ὥρα 4:22. 

χολέρα ἐξ ούρανοῦ σταλμένη,
ντὲ μαιζὸν ἑλληνικὰ βγαλμένη,
κέλκε σὸζ ντὲ τρὲ σαρμάν,
κι' ἀπὸ ἐκλεκτὸ  χαρμάν.

Ρεφραὶν τρὲ φρανκοπρεπές,
- πρὸς σφαλιὰρ ἐπιρρεπές:

.............................Τὸ τραγουδάει ὁ Ὕβ Κλινό.

* * *
Σ' ἔ σὶ μπὸν,
χωρὶς πιὰ σκουπιντιὰρ,
σὲ ρυθμοὺς ὅλο νιὰρ,
σκουπίδια νὰ κοιτῶ!
Σ' ἔ σὶ μπὸν,
μὲ πανούκλα νὰ ζεῖς,
μὲ σουρὶ νὰ συζεῖς,
κι' ἀπρὲ νὰ τὰ μανζὲ.
Ἀν_βουαγιὰν τόσα ἐκεῖ πεταμένα,
σκέφτομαι: ἔς_κὲ_σ'_ἐ, τοὺ, γιὰ μένα;
Σ' ἔ σὶ μπὸν,
ντ' ἀβουὰρ κατιτὶς,
πέφτω γονυπετὴς,
δοξάζω τὸν μὸν Ντιὲ!...
Ἰάνης Λὸ Σκόκκο.

Re: Χρόνια πολλὰ, ΚΛΙΝΟ ! (καὶ σὺ, Γεώργιε Σουρῆ).

17 Ὀκτωβρίου 2011, καὶ ὥρα 11:59.
~~~~

καὶ χιονίζει
καὶ νιαουρίζει.

- Νιάου! χιονίζει!...
- Ποιός πριονίζει
δέντρα στὸ δάσος,
κι' ἔχει τὸ θράσος
τὴ γατούλα ν' ἀφήνει,
στῶν βορριάδων τὴ δίνη,
νηστική, ξεπαγιασμένη;
Ἦταν, ναί, ξελογιασμένη
μ' ἕναν γάτο... Ἔ, καί;
Σιγὰ ντὲ τὸν λεκὲ
τῆς οἰκογενειακῆς τιμῆς!...
Ἁμαρτίες τῆς μιᾶς σπιθαμῆς!
Δὲν βλέπουν τὶς δικές τους...
ποὺ ντροπιάζουν Ἡφαίστους!
Πᾶρτε την μέσα, νὰ ζεσταθεῖ,
νὰ ξαπλώσει στὸ παχὺ ψαθί.
Κι' ὅσο γιὰ τοὺς ἔρωτές της...
ἀποτέλεσμα τῆς ζέστης
ἦταν ποὖχε στὴν καρδιά της!
Προστατέψτε τὰ παιδιά της.
Στὴν φωτιὰ ποὺ θ' ἀνάψετε,
βρᾶστε κι' ὕστερα χάψετε
τὴν τιμὴ ποὺ σᾶς δέρνει!
(Μὲ τί βάρος σᾶς σέρνει!)
Ἄν μπορεῖτε κι' ἐσεῖς, βιαστεῖτε,
τὶ ἐστί ἔρως νὰ φανταστεῖτε.
Κι' ἄν ποτὲ - π' ἀδύνατον!... - τὸν πιάσετε,
στὰ κρύα τοῦ λουτροῦ νὰ ξεπαγιάσετε.
~~~~~~~~~~~~

Οὔφ! Τὸ θυμήθηκα ἐκτὸς ἐποχῆς ἀλλὰ... καὶ τί πειράζει;
Μιλοῦμ’ ἐμεῖς οἱ ἐραστὲς ποὺ τὸ αἷμα μας νύχτα-μέρα βράζει.
~ 
Re: Χρόνια πολλὰ, ΚΛΙΝΟ ! (καὶ σὺ, Γεώργιε Σουρῆ).
17 Ὀκτωβρίου 2011, καὶ ὥρα 4:38.
καὶ ἐρωτευθεῖτε στὰ χιόνια,
προτοῦ σᾶς πάρουν τὰ χρόνια.


Καλά, ποτὲ δὲν τὄχετε κάνει πάνω στὰ χιόνια;
Ἔστω, ντυμένοι, μὲ μπλοῦζες καὶ κασκόλ, παντελόνια;
Ἀδυνατῶ νὰ τὸ πιστέψω!
Τὸ μυαλὸ λίγο νὰ παιδέψω
καὶ θὰ θυμηθῶ, μέρες, ὧρες, παρτεναὶρ καὶ ρέστα,
πού, τσίτσιδοι, στὰ βουνά, στήσαμε χοροὺς καὶ φιέστα,
πέρα γιὰ πέρα σεξουλιάρα...
- πού 'πεφτε μάλιστα σφαλιάρα
σ' ὅποιον τυχὸν τοῦ μαραινόταν, ἔστω καὶ λιγάκι!
( Ν' ἀπαυτώσει, τὸν βάζαμε, τρύπιο χιονοπαγάκι).

Ποιός, καλέ, τότε θὰ τολμοῦσε
ἀπὸ χαρὰ νὰ μὴ βογγοῦσε;
Φυσικὰ κι' ἀνάβανε τὰ αἵματά μας παγωμένοι,
κανείς μας δὲν βιαζότανε, - τόσο πεπειραμένοι,
π' ὥς καὶ χιονάνθρωποι ζηλεῦαν
καὶ τὸ πουλί τους ψαχουλεῦαν.

Καλὰ λέω πὼς δὲν ἔχετε 'σεῖς, μπὶτ γιὰ μπὶτ, ἰδέα
ἀπ' ὀργασμοὺς, μπασίματα-βγαλσίματα σπουδαῖα!
Βγεῖτε ἀμέσως κι' ἐξασκηθεῖτε.
Στὰ χιόνια, τώρα!... Ξεσχισθεῖτε.
Ἰάνης Λὸ Σκόκκο.

Παληὸ καὶ ἀναλλοίωτο,
 ἀπὸ 17 Ὀκτωβρίου 2011, καὶ ὥρα 11:59.
Ἄν ἀναλάβει διακυβέρνηση ἡ Ν.Δ.
~~
Ἡ ΝουΔοὺ, ἄν κι' ἑταίρα προοδευμένη,
πρὸς τὸ παρόν, δυστυχῶς, δεσμευμένη...
Θἄρθει, νὰ τὸ δεῖς, καὶ θὰ μᾶς σώσει!...
Κι' ὅσο δὲν μπῆκε, θὰ μᾶς τὸ χώσει.
Θά 'χει καὶ τάπα καὶ θὰ χαροῦμε,
δὲν θὰ βγαίνει καθὼς  προχωροῦμε.
Ἰάνης Λὸ Σκόκκο.

Πέμπτη 5 Ιουλίου 2018

Re: Πρὸς τὸν φίλτατο Κλινοσοφιστὴ ...

4 Μαΐου 2011, καὶ ὥρα 6:45.

Κηδεία τοῦ Θανάση Βέγγου.
The Great Leader γραψε: Αν και ελαφρά πολιτικοποιημένο το κινηματογραφικό του έργο στα 70ς, προτιμώ τις σουρρεάλ ταινίες που γύρισε την εποχή του ασπρόμαυρου, γιατί πολύ απλά ήταν πρωτοπορεία για μια χώρα σαν την Ελλάδα τότε. (γιὰ τὸν Θανάση Βέγγο).
Κλινοσοφιστής ἔγραψε: Τὸ κάθε τί εἶναι πολιτικοποιημένο. Στὴν Τέχνη, αὐτὸ πρέπει νὰ γίνεται μὲ ἔξυπνο τρόπο, ἄς ποῦμε "ἀνεπαίσθητα". Καὶ ὄχι προπαγανδιστικά. Τὰ Πρόσωπα ἑνὸς ἔργου εἶναι Πολίτες μιᾶς κοινωνίας, τὸ δράμα τους (χωρὶς δράμα δὲν νοεῖται ἔργο) εἶναι θέμα πολιτικό: ἀνησυχία τοῦ Ἀνθρώπου γι' αὐτό, γιὰ ἐκεῖνο, γιὰ τ' ἆλλο, σὲ σχέσεις, σὲ δουλειά, σὲ μέλλον, σὲ κάτι καλλίτερο ἀπὸ τὸ ὅ,τι τωρινὸ...
Ποιό μέγιστο ἔργο δὲν εἶναι πολιτικό;
Ἀπὸ τὶς τραγωδίες τοῦ Αἰσχύλου ὥς τὶς κωμωδίες τοῦ Ψαθᾶ (δὲν λέω τοῦ Καμπανέλλη, ποὺ πέθανε πρόσφατα, γιὰ νὰ μὴν πεῖτε πὼς διάλεξα δηλωμένο ἀριστερό).
Ἕνας καλὸς δραματικὸς συγγραφέας εἶναι πᾶντα ἀριστερός. Ἀλλοιῶς συγγραφέας δὲν εἶναι.
Πόσο ἔξυπνο ἐκεῖνο τὸ: εἶμαι στ' ἀριστερὰ τῆς δεξιᾶς, τοῦ Μάνου Χατζιδάκι!
Τὰ πλεῖστα ἑλληνικὰ σενάρια κινηματογραφικῶν ταινιῶν ἦταν δεξιόστροφα. Ἀκόμα κι' ἄν τὰ ἔγραφαν ἀριστερίζοντες συγγραφεῖς. Θέλανε νὰ βγάλουν ἀπὸ κάπου τὸ ψωμί τους.

Γι' αὐτό, γράφανε καὶ μπαροῦφες. Νὰ ἀρέσουν στὴν "καλὴ κοινωνία", νὰ εἶναι ἠθικοπλαστικά, νὰ μὴν ἐνοχλοῦν τὴν γριούλα "ποὺ δὲν τὶς ξέρει αὐτὲς τὶς...προστυχιὲς τῶν τωρινῶν"(!), νὰ μὴ βγάζουν
"τὰ ἐν οἴκῳ ἐν δήμῳ" - μία ἀπὸ τὶς πιὸ ὕπουλες καὶ ἐγκληματικὲς θεωρίες τῆς δεξιᾶς παρατάξεως: ἄμ, δὲν γράφουν ὅλοι: "Βρυκόλακες" (Ἴψεν), "Ἐπίσκεψη τῆς γηραιᾶς κυρίας" (Ντύρενματ), "Τὸ σπίτι τῆς Μπερνάρντας Ἄλμπα" (Λόρκα), "Πατέρας" (Στρίντμπεργκ)..., - "οἱ πλούσιοι εἶναι πλούσιοι γιατὶ ἔτσι θέλησε ὁ Θεός" (χωρὶς, λέει, νὰ...πατήσουν ἐπὶ πτωμάτων)!

Τὸ κακὸ ἀρχίζει (καὶ σίγουρα δὲν τελειώνει ποτέ) ἀφ' ὅταν μεζούρα τῆς καλλιτεχνικῆς ἀπόλαυσης γίνεται ἡ κομματικὴ θεωρία.
Ἡ Τέχνη εἶναι Παρθένα Σεμνὴ ὅταν τὴν ἐρωτεύεσαι
καὶ ὄχι ὅταν τῆς γαμᾶς τὸν ἀδόξαστο.
Δὲν εἶναι τυχαῖο ποὺ κάποιοι, ἐδῶ μέσα, δὲν εἶπαν οὔτε μία λέξη (θὰ μὲ "προλάβουν" στὸ ἑξῆς, τὸν κακόγλωσσο: δηλαδὴ, θὰ μποῦν τώρα, κάτι νὰ ποῦν) ἀκόμη καὶ γιὰ τὸν Βέγγο, ἐπειδὴ, ὄντως, ἦταν ἀριστερός - καὶ σοφός. Σοφόύς, ἐπειδὴ δοκιμάστηκε ἄγρια στὴν ζωή του.
Δὲν εἶναι τυχαῖο, ἄς μοῦ ἐπιτρέψετε, ἀλλὰ τὸ εἶδαν παρὰ πολλοὶ ἄνθρωποι στὸ θέατρο, τότε, πού, μὲ τὸ ποὺ εἴδαμε ὁ ἕνας τὸν ἄλλο (ἐκεῖνος φυσικὰ ποῦ νὰ μὲ...γνώριζε) ἀγκαλιαστήκαμε σὰν δυὸ ἀδέλφια ποὺ εἶχαν χρόνια νὰ ἰδωθοῦν.
Εἶναι μέγιστη τιμή μου: ὅλες τὶς συνατήσεις καὶ τὰ τηλεφωνήματά μας, ὁ Βέγγος - καὶ ὄχι ἐγώ - τὰ ἐπιδίωξε: καταλάβαμε ὁ ἕνας τὸν ἆλλο, δοκιμασμένοι καὶ οἱ δυό. Μίλησε τὸ ἔνστικτο.
Τὴν διεύθυνσή του καὶ τὸ τηλέφωνό του δὲν τὰ ζήτησα καὶ δὲν τὰ ἔμαθα ποτέ. Κάθε δυὸ-τρεῖς μέρες μοῦ τηλεφωνοῦσε. Ὧρες μιλούσαμε στὸ κινητό.

Τὸν Θανάση Βέγγο τὸν ζηλεύω μὲ ὅλη τὴν καλή μου σκέψη ποὺ ἔγινε διάσημος. Ἔτσι ὅπως ἔγινε διάσημος.
Καὶ ποιός καλλιτέχνης δὲν ζηλεύει τὴν διασημότητα!...
Ὁ τρόπος τοῦ καθενὸς δίνει τὴν ἀξία.
Μοῦ ἔλεγε πᾶντα: - Ἤθελα νἄχω τὸ στυλάκι σου, νἄπαιζα σαλόνι.
Τοῦ ἔλεγα: - Ἤθελα νἆχα τὴν ἀξία σου καὶ τὴν δόξα σου.
Σὲ κανέναν ἄντρα δὲν ἔχω μιλήσει ἔτσι.
Ἡ κηδεία του, σήμερα, ἀπὸ τὴν Ἁγία Μαρίνα, στὸ Θησεῖο - ἄς ποῦμε ἕνα χιλιόμετρο ἀπὸ τὸ σπίτι μου. Δὲν θὰ πάω.
Δὲν θὰ μὲ δεῖ ὁ ἴδιος. Καὶ ὁ κόσμος δὲν μ' ἐνδιαφέρει.
Ἄν οἱ ψυχὲς ἐπικοινωνοῦν, ἐκεῖνος ξέρει. Ὅπως καὶ ἡ Βέρα Ζαβιτσιάνου (δὲν πῆγα) καὶ ἡ Ἀλίκη Βουγιουκλάκη (δὲν πῆγα).
======================
Τί λύσσα κι' αὐτὴ μὲ τοὺς κομμουνιστές;
Λύσσα, λέμε.
Φᾶτε τὰ λυσσιακά σας.
stella γραψε: Έλεος, ρε παιδιά!!!
Αριστερός ήταν ο Άνθρωπος, τι δεν μπορείτε να χωνέψετε και το κλωθογυρίζουμε; Αριστερός, ανένταχτος, με ανησυχίες, με ανεπτυγμένο το αίσθημα της αλληλεγγύης, της ισότητας, της ανθρωπιάς, της αγάπης και του αλληλοσεβασμού. Γι'αυτό και ήταν τόσο καλός άνθρωπος, δεν ήθελε ποτέ να βλάψει κανέναν, δεν είχε τη ματαιοδοξία και την απληστία των αχόρταγων τίποτα της εποχής μας. Βασικά, δεν έμοιαζε σε τίποτα με τα τσόλια που πλημμυρίζουν το ελληνικό γίγνεσθαι σήμερα. Όσο περνούσαν τα χρόνια και κέρδιζε κάτι σε αναγνωρισιμότητα και πόρους, ήθελε να διδάξει, να παραδειγματίσει, να επηρεάσει όσους μπορούσε έμπρακτα στο δρόμο προς την καλοσύνη.
Σε μια ώρα κηδεύεται, το τελευταίο πράγμα που θα ήθελε (αν και δε νομίζω να το δει, αλλά δεν είναι αυτό το ζητούμενο) είναι στείρες αντιπαραθέσεις προς το πρόσωπό του.
Καλό ταξίδι λοιπόν στον πιο Καλό Άνθρωπο της Ελλάδας, μακάρι όλοι να παραδειγματιστούμε από την παρουσία του στη Γη.

Λυσσάξανε ποιός θὰ τὸν ξαποστείλει ἀπὸ τὸ ἕνα κόμμα στὸ ἆλλο ἤ πῶς θὰ τὸν οἰκειοποιηθεῖ παρὰ τὴν θέλησή του.
Πρῶτον δὲν βλέπουνε τὰ αἴσχιστα χάλια ὅπου ὁδηγήθηκε ἡ Ἑλλάς. Ἀπὸ μὴ ἀριστερούς.
Δεύτερον καὶ αὐτὸ ποὺ ἀξίζει ΣΗΜΕΡΑ κιόλας νὰ τονισθεῖ: σκέψου νὰ εἶχαν νὰ κληρονομήσουν κάτι, περιουσία ἤ κειμήλιο ἤ τίτλο ἀπὸ τὸν ΑΚΗΔΕΥΤΟ ἀκόμη ἀνθρωπάκο, τὰ ΚΟΡΑΚΙΑ - πῶς γδέρνουν καὶ τὴν τελευταία ἀνάσα του ποὺ ΑΚΟΜΗ ΕΔΩ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ.

16 Ὀκτωβρίου 2011, καὶ ὥρα 8:08.
Isomnia * γραψε: O γάτος είν' εδώ και μού 'φερε και παρέα... :smt005 :smt005
Τώρα έχω δυο γατιά... Έχω κι έναν γκρίζο... είναι κι οι δυο ριγωτοί και δεν χορταίνουν με τίποτα! Θα ζητήσω γατοτροφοδάνειο μου φαίνεται
Όσο για την εξαφάνισή μου, τι να κάνω αγαπητέ Κλινό... και δουλειές έχω και ... άλλον γάτο - δίποδο - που είναι έξτρα απαιτητικός σαν τα γατιά που
μου λάχανε...
Σ' ευχαριστώ για το ενδιαφέρον, ωστόσο. Μήπως θα ήθελες να γίνεις και νονός τώρα, γιατί ακόμα τους έχω ανώνυμους και τους φωνάζω με το χρώμα τους;
Θέλω μικρά ονόματα και αστεία (προσοχή, όχι σόκιν!)

Εικόνα

μετὰ πολλῆς γατευλαβίας,
στὴν εἰκόνα τῆς Ἰζομνίας.

* * *
Σὰν Παναγιὰ Πολυγατούσα,
τ' ὁμολογῶ, ναί, ἀδυνατοῦσα
νὰ σὲ φανταστῶ! ...
Μὲ τρεμουλιαστὸ
βῆμα, στὴν εἰκόνα σου, μπροστά,
προσκυνῶ, - σὰν νἄφεραν ὀστὰ
γαταγίας φορουμοηγουμένης.
Μήπως καὶ λαμπάδα προσμένεις
ἀπὸ μένα τὸν γατόπιστο;
Θὰ μὲ δεχτεῖς ἀκαλλώπιστο;
Τάχα θέλεις λεφτὰ νὰ ρίξω
στὸ παγκάρι - κι' ἔτσι νὰ δείξω
τὴν πίστη στὰ γατοθαύματα,
νὰ μοῦ γιατρευτοῦν τὰ τραύματα
τῶν προτέρων ἀμφιβολιῶν μου;
Οἱ στίχοι τῶν κουτσομπολιῶν μου
θὰ συγχωρεθοῦν; Πές μου κάτι!
Δεῖξε σημάδι: θἄρθουν γάτοι
καὶ γάτες στὸ σπίτι μου ἀπ' ἔξω;
Ὁρκίζομαι, μὴν ξαναφταίξω!
Κλινοτροπάρια θὰ σοῦ γράψω...
Δὀς μου σημάδι, - θὰ τὸ χάψω.

Ἰάνης Λὸ Σκόκκο.

(*) Φίλη ψευδωνυμομαχήτρια.